กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 14 ตั้งครัวเรือนหญิงเป็นหัวหน้า
ต้ายาก้าวเท้าซอยถี่พลางเจื้อยแจ้วพูดคุยกับพี่น้องไม่หยุดหย่อน ส่วนเอ้อร์ยากลับทำตัวราวกับหญิงชราผู้ดูแลบ้าน พอออกจากภัตตาคารก็เริ่มคิดบัญชี สมุนไพรรวมทั้งหมด 400 ตำลึงเงิน เห็ดป่า 430 เหรียญทองแดง เมื่อวานเหลือ 41 เหรียญทองแดง เช้านี้ค่าเกวียนวัว 4 เหรียญทองแดง... เอ้อร์ยาคิดวนไปวนมาจนตัวเองงงเสียเอง “โอย พี่ใหญ่ มันเยอะเกินไปข้าคิดไม่ถูกแล้ว ท่านมาคิดเถิด ท่านมาคิดเถิด...”
“พอได้แล้วแม่นักบัญชีตัวน้อย พวกเราเลิกคิดกันเถิดได้หรือไม่ กลับบ้านไปเจ้าค่อยค่อยคิดก็ได้ เจ้าหิวหรือไม่ พวกเราไปหาอะไรกินกันเถิด”
“ข้าไม่หิวพี่ใหญ่ พวกเราอย่ามาสิ้นเปลืองที่นี่เลย ที่บ้านยังมีซุปไก่ พวกเรากลับไปกินที่บ้านเถิด”
“ได้เช่นนั้น งั้นพวกเราซื้อซาลาเปากลับไปสักสองสามลูก เจ้าคงไม่มีปัญหาใช่หรือไม่แม่นักบัญชีตัวน้อย”
“โอย พี่ใหญ่ ท่านเอาแต่ล้อเล่นกับข้า ซื้อเถิดซื้อเถิด ซื้อให้มากหน่อย”
“ได้เลย”
“เถ้าแก่ ซาลาเปาขายอย่างไรหรือ”
“ซาลาเปาไส้เนื้อลูกละ 3 เหรียญทองแดง ซาลาเปาไส้ผักลูกละ 1 เหรียญทองแดง แม่นางจะรับกี่ลูกดี”