เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 8 ตามหาภัตตาคารเพื่อร่วมมือ
เด็กหญิงสองคนสวมรองเท้าฟางขาดวิ่นที่เปรอะเปื้อนไปด้วยโคลน สวมใส่เสื้อผ้าปะชุนที่ไม่พอดีตัวมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง
“เอ้อร์ยา เจ้าพอจะรู้จักภัตตาคารที่คุ้นเคยบ้างหรือไม่”
“พี่ใหญ่ ข้าโตป่านนี้ยังไม่เคยไปภัตตาคารเลย ที่เมืองนี้ตอนที่ท่านพ่อยังอยู่เคยพาข้ามาแค่สองครั้งเท่านั้น” พูดจบสีหน้าของเอ้อร์ยาก็หม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด
“ไม่เป็นไร ต่อไปนี้จงตามพี่ใหญ่ไป พี่ใหญ่หาเงินได้แล้วหากเจ้าอยากไปภัตตาคาร พี่ใหญ่จะพาเจ้าไปบ่อย ๆ” ต้าหยาถือของไว้ทั้งสองมือจึงไม่สะดวกที่จะกอดเอ้อร์ยา นางจึงใช้ไหล่สะกิดเอ้อร์ยาเพื่อปลอบโยน
“อืม เอ้อร์ยาเชื่อพี่ใหญ่” อันที่จริงเอ้อร์ยารู้สึกว่าพี่ใหญ่เพียงแค่ปลอบใจนาง แต่ก็ยังตอบรับอย่างว่าง่าย เพราะไม่อยากทำลายความตั้งใจของพี่ใหญ่