เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ครอบครัวแวมไพร์
จ้าวจิ้งเบิกตากว้างอย่างโกรธแค้น ป้องปกเด็กสามคนข้างกายไว้แน่น มารดามันเถอะ นี่มันเรื่องอะไรกัน หมายความว่าหาคู่ครองให้ข้าไว้แล้ว และจะขายข้าก่อน จากนั้นค่อยขายเด็กพวกนี้อย่างนั้นรึ? สุนัขสุนัขพวกนี้ช่างใจดำอำมหิตไร้ยางอายยิ่งนัก
“ป้าสะใภ้ใหญ่ พี่สาวลูกพี่ลูกน้องก็ถึงวัยออกเรือนแล้วมิใช่หรือ ในเมื่อมีเรื่องการแต่งงานที่ดีเช่นนี้ ให้พี่สาวลูกพี่ลูกน้องคนโตไปก่อนเถิด ข้าไม่รีบร้อน”
“เจ้าตัวถ่วงขาดทุนชั้นต่ำ เช่นเดียวกับท่านแม่ไร้วาสนาอายุสั้นของเจ้า ยังกล้าเถียงอีกหรือ”
“เฮอะ! จ้าวจิ้ง เจ้าอย่าได้ไม่รู้จักดีชั่ว มารดามันเถอะ พวกเจ้าภาระตัวถ่วงทั้งหลายตอนนี้กินบ้านข้า อยู่บ้านข้า ดื่มบ้านข้า เรื่องการแต่งงานของพวกเจ้าในวันหน้าล้วนขึ้นอยู่กับข้าพูดคำไหนคำนั้น ไม่ตามใจเจ้าว่าจะยินยอมหรือไม่