กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 ลูกพลับกับเกาลัด
ป่าต้นอูจิ้วเบื้องหน้าถูกฤดูใบไม้ร่วงย้อมจนมีหลากระดับสี บนต้นเดียวกันไล่เฉดเขียวสด เหลืองอุ่น ส้มทอง และแดงสด
แสงแดดลอดกิ่งไม้สาดลงมา เมื่อลมโชยผ่าน ใบไม้หลากสีก็สั่นไหวเบา ๆ ทั้งป่าดูราวกับภาพสีน้ำมันที่ระบายซ้อนกัน เข้มข้นแต่ก็อ่อนโยน
อิ้งเฉินก้าวเร็วตามขึ้นมา รับกระเป๋าเป้จากมือสาวทั้งสองคนมาถือช่วย
ด้านหลังเหลือเพียงอิ้งซวี่ไป๋กับเฟิงสวินที่เดินเคียงกันไปช้า ๆ
อิ้งซวี่ไป๋มองไปข้างหน้า เดินไปเรื่อย ๆ อยู่ดี ๆ ก็เอียงหน้ามาเอ่ยขึ้น
“เฟิงสวิน ช่วงนี้คุณมาอยู่ที่ลานบ้านเล็กกับพี่ใหญ่ อยู่ด้วยกันแล้วรู้สึกยังไงบ้าง”
เฟิงสวินเอียงหน้ามองเขา ในดวงตามีแววยิ้มไม่ยิ้ม เริ่มหยอกก่อน