เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 361 ผัดกรอบคู่กับปลายฤดูใบไม้ร่วง
ปลากะพงที่หมักได้ที่ถูกหย่อนลงกระทะ น้ำมันร้อนส่งเสียงฉ่า เนื้อปลาที่ตัดเป็นชิ้นขนาดเท่า ๆ กันถูกทอดจนผิวด้านนอกเหลืองกรอบ
หอมหัวใหญ่สีม่วงหั่นเส้น ต้นหอมญี่ปุ่นสีขาวหั่นเส้น และต้นหอมเขียวหั่นท่อนถูกใส่ลงกระทะพร้อมกันแล้วผัดเร็ว ๆ กลิ่นปลาสดคละกับกลิ่นหอมของต้นหอมลอยมาปะทะหน้า กระตุ้นต่อมอยากอาหารของโจวเยวี่ยจนแทบทนไม่ไหว
อารมณ์ของเขาเกิดเร็วหายเร็ว ความเกรงใจเล็ก ๆ ที่มีอยู่ก่อนหน้านั้นจางหายไปอย่างไร้ร่องรอยหลังปลาลงกระทะ เขายังเปลี่ยนคำเรียกอย่างเป็นธรรมชาติแล้วเรียกพี่อิ้ง
เขาเติมฟืนลงช่องเตาตามที่บอกอยู่ตลอด แล้วชูนิ้วโป้งให้อิ้งเฉินอย่างแรง
“พี่อิ้ง ฝีมือพี่นี่สุดยอดเกินไปแล้ว ครั้งล่าสุดที่ผมทึ่งขนาดนี้ก็ตอนได้กินข้าวฝีมือซ่งสือ”
อิ้งเฉินยกมือปิดฝากระทะ
“ก็ทำบ่อยเท่านั้นเอง จริง ๆ ฝีมือทำอาหารของผมสู้ซ่งสือไม่ได้ พรสวรรค์ด้านทำอาหารของเธอสูงกว่าผม แต่ก่อนส่วนใหญ่ผมเป็นคนลงมือทำ ซ่งสือคอยให้ไอเดียข้าง ๆ บอกว่าวัตถุดิบไหนเอามาจับคู่กันน่าจะลองได้ ผมก็ทำตามความคิดของเธอ”