กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 เหตุผลกับความคิดถึง
ราตรีค่อย ๆ ลึกเข้าไป คนสองคนในห้องหนังสือต่างก็ยุ่งกับเรื่องของตัวเอง
อิ้งซ่งสือนั่งขัดสมาธิบนโซฟา เครื่องฉายภาพตรงข้ามกำลังเล่นภาพย้อนหลังของการถ่ายทอดสดฟาร์มเมื่อกลางวัน ผ้าห่มบาง ๆ ผืนหนึ่งพาดอยู่บนหัวเข่าของเธอ
โทรศัพท์มือถือข้าง ๆ สว่างขึ้นเป็นระยะ เธอหยิบขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ แล้วตอบข้อความสองสามข้อ
รอจนเฟิงสวินที่โต๊ะหนังสือไม่ไกลพิมพ์บรรทัดสุดท้าย ปิดคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ก แล้วเดินมานั่งลงบนโซฟาข้างเธอ
อิ้งซ่งสือเอียงหัว ยิ้มจนตาหยี กำมือทำท่าเหมือนถือไมโครโฟนสัมภาษณ์ แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ในที่สุดฉันก็รอจนนายงานเสร็จแล้ว ตอนนี้ถึงตาฉันถามบ้าง”
เฟิงสวินยิ้มให้ความร่วมมือ นั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย ทำท่าเหมือนพร้อมให้สัมภาษณ์