เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 การแนะนำกับข้อตกลง
อิ้งซ่งสือหันไปมองอย่างสงสัย ไม่ไกลนักมีคนกำลังเดินเร็ว ๆ มาทางนี้
เขาสวมชุดออกกำลังกายเนื้อบางสีเทาอ่อน รูปร่างสูงตรงสง่า ก้าวเดินคล่องแคล่ว
ผิวสีออกคล้ำ ใบหน้าหล่อเหลาสมส่วน ทั้งยังดูมีปราณธรรมะผึ่งผาย
เมื่อสายตาตกลงบนมือของเฟิงสวินที่จูงมืออิ้งซ่งสือ ดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที ในแววตามีกลิ่นของความอยากรู้อยากเห็นผุดขึ้นมาเล็กน้อย
พอเห็นคนที่มา เฟิงสวินก็ยิ้มขึ้น เดินเข้าไปชนหมัดกับเขา แล้วเอาหัวไหล่กระแทกกันอย่างรู้ใจ
หลังจากแยกกัน หลัวเจิ้งจึงหันมามองอิ้งซ่งสือ และยื่นฝ่ามือออกไปเอง “สวัสดีพี่สะใภ้ ผมชื่อหลัวเจิ้ง เป็นสหายร่วมรบเก่าที่พี่เฟิงรู้จักกันมาหลายปี”
ระหว่างพูด เขาลอบส่งสายตาไปให้เฟิงสวินอย่างเงียบ ๆ หมายความว่า ฉันเรียกแบบนี้ไม่ผิดใช่ไหม