เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 265 เต้าหู้กับถั่วเหลือง
หลังจากออกจากบ้านปู่จางมา คุณย่าเฟิงก็ผ่อนคลายลงมากทีเดียว
ในใจลึก ๆ เธอรู้สึกว่าตัวเองเริ่มกลมกลืนเข้ากับเพื่อนบ้านในหมู่บ้านบนเขาแห่งนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนนั่งอยู่ในกระบะรถสามล้อขากลับ ผู้เฒ่าฮัมเพลงเบา ๆ ออกมาโดยไม่รู้ตัว
เธอถอนใจเบา ๆ “ทำนองนี้ตั้งแต่ฉันยังเด็ก ย่าของฉันฮัมกล่อมนอนให้ฟัง ไม่รู้ทำไมวันนี้จู่ ๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัวชัดเจนแจ่มแจ้ง”
อาจเป็นเพราะบรรยากาศก็ได้ หรืออาจเป็นเพราะต้นไม้ใบหญ้าและทิวทัศน์บ้านเกิดคอยกระซิบเตือนความจำก็ได้
ในกระบะรถสามล้อขากลับ อิ้งซ่งสือคล้องแขนคุณย่าเฟิงไว้ ฟังอย่างเงียบ ๆ
“เพราะมากเลยค่ะคุณย่า”
ทำนองเรียบง่ายติดหู ไม่นานนัก เธอก็ฮัมตามเบา ๆ
เฟิงสวินปั่นรถอยู่ข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ รอยยิ้มบนใบหน้าไม่จางหายไปเลย