กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 ความสุขกับความโบราณ
พอถึงห้าโมงเย็น ความร้อนอบอ้าวก็จางหายไป
ตะวันลับขอบฟ้าหลอมแสงเป็นสีทอง เมฆายามเย็นระบายซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ทั่วท้องฟ้า
สีแดง สีชมพู และสีม่วงอ่อนถักทอเต็มขอบฟ้า แสงอาทิตย์อ่อนโยนยามโพล้เพล้ไหลผ่านชายคาลานบ้าน ไม้ดอกในแปลงผัก และกิ่งโพธิ์
คุณย่าเฟิงยืนอยู่ที่ลานหน้าบ้านชื่นชมทิวทัศน์ยามโพล้เพล้อยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันมามองอิ้งซ่งสือ “ซ่งสือ วัดเล็กบนภูเขาของอาจารย์เธออยู่ไกลจากที่นี่ไหม พายายไปดูหน่อยได้ไหม”
อิ้งซ่งสือยิ้มจนตาหยี “ไปได้แน่นอนค่ะคุณย่า เดินไปแค่ 15 นาทีเอง เดี๋ยวเราเดินเล่นกันไปช้า ๆ”