กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 คนหัวดื้อกับความเงียบ
คนที่ยังรับการเดินทางกลับไม่ได้ยิ่งกว่าสวีเยี่ยนกับจิ่งฉงอวิ๋นก็มีเพียงหมาตัวหนึ่งชื่อพั่งไต
ตอนสวีเยี่ยนลากกระเป๋าเดินทางออกจากห้องรับรอง มันก็เหมือนรับรู้อะไรบางอย่างได้
กระแสจิตแบบนี้ก็เหมือนตอนที่สวีเยี่ยนเก็บกระเป๋าที่บ้าน มันรู้ว่าเจ้านายจะออกไปข้างนอก และจะพามันไปด้วย
ภายใต้การขับเคลื่อนของปฏิกิริยาตอบสนองง่าย ๆ แบบนี้ พั่งไตก็วิ่งตามแก๊งหมาประจำลานบ้านเล็กเลียบโคนกำแพงไปยังสวนหลังบ้านทันที
สวีเยี่ยนมีสายตาคมกริบ
เพียงมองแวบเดียวก็เห็นหมาอ้วนที่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้ในสวนหลังบ้านไม่มิด
“พั่งไต ต้องไปแล้วนะ”