เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 231 ประธานบริษัทสายเปย์กับโรคกลัวสังคม
มีคนช่วยอีกแรง ขายผักก็สบายขึ้นทันที
ถึงช่วงหลังโจวเยวี่ยรับหน้าที่ได้เองทั้งหมด ทั้งต้อนรับลูกค้า ช่วยชั่งน้ำหนัก เก็บเงิน และใส่ถุง
ลูกค้าประจำที่ผ่านไปมาเห็นหนุ่มแต่งตัวแนว ๆ แถมยังใส่แว่นกันแดดนั่งอยู่หลังแผง ก็อดรู้สึกแปลกใจไม่ได้
การแต่งตัวแบบนี้มาอยู่ในตลาดผักของตัวอำเภอ ช่างดูขัดตาขัดใจเอาเสียจริง
แต่ทุกคนก็แค่มองเพิ่มอีกสองสามครั้ง ไม่ได้ถามอะไรมาก
โจวเยวี่ยทั้งวุ่นทั้งคุยเล่นกับอิ้งซ่งสือไปด้วย “ผู้จัดการส่วนตัวผมคิดจะรับละครย้อนยุคให้ผมเรื่องหนึ่ง คราวก่อนที่เล่นแนวเดียวกัน ผู้กำกับบอกอยู่ตลอดว่าออร่าของผมมันติดดินไม่พอ มาคราวนี้ได้มาขายผักกับเธอ ถือว่าผมได้ลงพื้นที่หาความรู้สึกในการแสดงจริง ๆ”
อิ้งซ่งสือมองเขาสองที แล้วพูดตรง ๆ ว่า “ไม่แปลกที่ผู้กำกับจะพูดแบบนั้น”
โจวเยวี่ยเลิกคิ้วถามหาเหตุผล