กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 การนอนเตียงเดียวกันกับการปรับตัว
แววตาของเฟิงสวินเปี่ยมรอยยิ้มอ่อนโยน เขาเอ่ยคำตอบเสียงเบา “คำอธิษฐานที่ผมใส่เข้าไปคือ—คืนนี้เราพอจะไม่แยกเตียงนอนกันได้ไหม”
อิ้งซ่งสือยิ้มพลางครุ่นคิด
ตอนแรกที่แยกเตียงกันก็เพียงเพราะกังวลว่าพฤติกรรมการนอนของทั้งสองคนจะต่างกัน
แต่พอหวนคิดถึงความสงบสบายตอนนอนกลางวันด้วยกันในช่วงหลายวันมานี้ ความกังวลในใจก็พลันควันจางเมฆสลายไปในพริบตา
เมื่อสบกับสายตาที่เปี่ยมความคาดหวังของเฟิงสวิน เธอขบกลีบปากเขาเบา ๆ “ที่รัก แม้เทพแห่งโชคชะตาจะไม่เข้าข้างเธอ แต่ฉันเข้าข้างเธอได้ คืนนี้ ฉันแบ่งเตียงให้เธอครึ่งหนึ่ง”
ในดวงตาของเฟิงสวินพลันเปล่งประกายสว่างวาบ