เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 ความสนิทสนมกับความเขิน
อิ้งซ่งสืองุนงง “หืม”
ก็เพิ่งกอดกันหลังมื้อกลางวันไม่ใช่หรือไง
ทำไมขอกอดอีกแล้ว
เฟิงสวินเอื้อมมืออุ้มเธอขึ้นจากเก้าอี้ในท่ากอดแนวนอน แล้วตัวเองก็นั่งลงอย่างมั่นคง จากนั้นวางเธอลงบนตักของตัวเอง
อิ้งซ่งสือแค่ชะงักนิดหน่อยที่ต้องเปลี่ยนที่ แล้วก็ก้มหน้าตักแตงโมกินต่อเหมือนเดิม
แต่จู่ ๆ ก็มีศีรษะอุ่น ๆ มาแนบข้างลำคอ แก้มของอีกฝ่ายถูไถไปมาอยู่ข้างคอเธอ ลมหายใจอุ่น ๆ โรยลงบนผิวหนัง บางทีก็อมติ่งหูของเธอไว้แล้วดูดเบา ๆ บางทีก็ใช้เขี้ยวเล็ก ๆ ขบกัดเนื้อขาวเนียนข้างลำคอ
ปลายหูของอิ้งซ่งสือร้อนผ่าว เธอยื่นมือดันศีรษะขี้เกาะนั้นออกไป น้ำเสียงมีความอ่อนโยนปนจนใจนิด ๆ “เฟิงสวิน นายเป็นอะไรอีกแล้ว”
“เปล่า ไม่มีอะไร”
อิ้งซ่งสือเผลอเหม่อไปนิดหนึ่ง เมื่อก่อนเวลาที่เธอเล่นกับฮวาเจวี่ยน เธอชอบเอาหน้าซุกเข้าไปในพุงนุ่ม ๆ ขนฟู ๆ ของฮวาเจวี่ยนแล้วถูไปมา