กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 เช้าตรู่กับแชตกลุ่ม
เพิ่งเลยเที่ยงคืนไปไม่นาน
เฟิงสวินยังไม่มีทีท่าจะง่วง เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียงตรง ๆ หาอะไรอย่างอื่นทำแก้เซ็ง
สมองตื่นเต้นจนฉายภาพเหตุการณ์ตอนค่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาโล้ดคิดถึงความรู้สึกดี ๆ ในตอนนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า
จิ่งจ่างที่เดิมทีนอนเป็นเพื่อนเขาอยู่ ทนเสียงขยับเขยื้อนของมนุษย์ไม่ไหวตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แอบย่องออกไปห้องรับแขกเล็กด้านนอกแล้ว
เฟิงสวินดึงผ้าม่านห้องนอนออก แสงจันทร์เย็น ๆ ไหลเอื่อยราวสายน้ำท่วมลานหน้าบ้าน ปกคลุมอยู่เหนือต้นไม้ใบหญ้าที่เกาะพราวน้ำค้างยามค่ำ แสงกระจ่างใสหมุนวนอย่างอ่อนโยนและเงียบสงบ
กุหลาบแดงผืนนั้นที่จัดวางอยู่ลานเรือนกลางบานอยู่นิ่ง ๆ ใต้แสงจันทร์ กลีบดอกทอประกายเงินขาวบาง ๆ