กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 ตื่นตะลึงกับห้องนอน
ออกจากตัวอำเภอมาแล้ว จุดหมายก็อยู่ตรงหน้า
ภูเขียวน้ำใส หมอกและเมฆล้อมรอบ ดอกไม้นานาพันธุ์บานสะพรั่ง ราวกับสวรรค์กลางภูเขา
“ซ่งสือ นี่มันชีวิตเทพเซียนชัด ๆ ฉันก็อยากมาปล่อยจอยที่ตัวอำเภอเหมือนกัน”
หลังจากรถแล่นผ่านประตูใหญ่เชิงเขา ไป๋เยว่กวงก็ยื่นมือออกนอกหน้าต่างอย่างมีความสุข สัมผัสสายลมที่พัดผ่านกลางฝ่ามือราวกับน้ำในแม่น้ำไหลผ่าน
“มาเลย มาเลย มาอยู่เป็นเพื่อนฉันพอดี”
อิ้งซ่งสือหมุนพวงมาลัยเบา ๆ จอดรถไว้ที่หน้าลานบ้านเล็กอย่างมั่นคง
พอดับเครื่องยนต์ ด้านหลังประตูบ้านก็มีเสียงหมาเห่ารัว ๆ อย่างสนุกสนานดังมา