กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 ทุเรียนกับพี่ชาย
ยังไม่ทันให้เขาตั้งตัว พี่โตกับเฉิงจื่อก็รีบวิ่งปรู๊ดเข้ามาใกล้ตัวเขา จมูกขยับฟุดฟิดไม่หยุด พากันเดินวนรอบตัวเขาสูดดมอย่างจริงจัง เพื่อแยกแยะกลิ่นอายของเขา
โจวเยวี่ยยืนแข็งอยู่กับที่ไม่กล้าขยับ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงประจบและระวังตัว “เฮ้ สองพี่น้องเอ๋ย เราเคยเจอกันที่ลานบ้านเล็กครั้งก่อนนะ ฉันชื่อโจวเยวี่ย ไม่ใช่คนร้าย พวกเธอต้องจำฉันได้แน่ ๆ”
เฉิงจื่อพอตรวจกลิ่นเสร็จก็ส่ายหางเบา ๆ ดูสนิทสนมเป็นพิเศษ
มันยื่นคอตรงเข้าไปที่ถุงตาข่ายที่ใส่ทุเรียน ท่าทางเหมือนอยากคาบไป