กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ดอกบัวกับไม้ประดับ
“ไม่คิดเลยว่าจิ่งจ่างจะว่าง่ายขนาดนี้ตอนฉีดวัคซีน”
อิ้งซ่งสือกับเฟิงสวินเฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาลสัตว์จนครบ 30 นาทีของระยะเฝ้าสังเกตอาการแล้วจึงกลับ
เจ้าตัวขนฟูสีขาวดำขดอยู่ในผ้าห่มในกระเป๋าใส่แมวไม่ส่งเสียงเลย เธอเรียก “จิ่งจ่าง” เบา ๆ อยู่หลายครั้ง กว่าจะได้ยินเสียงเหมียวแผ่ว ๆ ตอบกลับมา
“แบบนี้ก็รู้เสียทีว่าใครคือเจ้านายตัวจริง”
เฟิงสวินหยุดรอไฟแดงที่ทางแยก หันมองกระเป๋าใส่แมวที่วางอยู่บนตักอิ้งซ่งสือ แววตาเจือความสงสาร “กลับไปแล้วเปิดขนมกระป๋องแพงสุดให้มันกิน”
สองวันหลังฉีดวัคซีนต้องดูแลเป็นพิเศษ
เฟิงสวินกั้นพื้นที่ปลอดภัยไว้แล้วในห้องนั่งเล่นเล็ก ๆ ในห้องของตัวเองด้วยรั้ว พร้อมเตรียมชามอาหารและชามน้ำไว้เรียบร้อย