เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ความไม่สบายใจกับการกอด
“เฟิงสวิน ความลับของฉันเล่าจบแล้ว นายยังมีอะไรอยากถามอีกไหม”
อิ้งซ่งสือรวบผ้าห่มบนตัวให้กระชับ ก้มลงเติมน้ำร้อนในถ้วยอีกหน่อย น้ำเสียงเบาแผ่วราวลมเย็นยามค่ำบนภูเขา
เฟิงสวินยังก้มต่ำ ลูกกระเดือกขยับเล็กน้อย ทั้งตัวจมอยู่ในเรื่องเล่าที่เธอถ่ายทอดอย่างเรียบเบา เนิ่นนานจนไม่ได้สติกลับคืน
ภายใต้คำเตือนของเธอ เขาพอจำประสบการณ์ในวัยเด็กได้ราง ๆ มีเพียงเหตุการณ์คร่าว ๆ ส่วนหน้าตา บทสนทนา และฉากโดยละเอียดกลับจับไม่ติดเสียเลย
เขาเงยหน้าขึ้น แววตามีความขมขื่นและทำอะไรไม่ถูกปนอยู่บ้าง เสียงแหบต่ำ “ขอโทษนะ ซ่งสือ”
ขอโทษ ที่ไม่สามารถจำเธอได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ เหมือนที่เธอจำฉันได้
ชั่วขณะหนึ่งเขาหาคำที่เหมาะสมกว่านี้ไม่ได้ เหลือเพียงคำขอโทษบาง ๆ สองประโยคนี้