กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 กลางเขากับคนผ่านทาง
เช้าตรู่ในภูเขาลอยหมอกจาง ๆ แสงแดดเฉียงผ่านยอดไม้ กระจายเป็นประกายทองคำร่วงผ่านม่านหมอก นกในป่าส่งเสียงร้องใสกังวาน ลมอบอวลด้วยกลิ่นหญ้าไม้สดชื่นพัดมา อุ่นสบาย ไม่ร้อนเลยแม้สักนิด
เจ้าใหญ่ได้ยินเฟิงสวินเอ่ยชื่อตัวเอง ดวงตาโตเต็มไปด้วยความปรารถนามองไปที่อิ้งซ่งสือ
“พาพวกมันไปด้วยเถอะ ช่วงนี้ฝนตกบ่อย พวกมันไม่ได้ไปวิ่งเล่นปล่อยพลังในภูเขามานานแล้ว” อิ้งซ่งสือรื้อชามน้ำกลางแจ้งของเจ้าตัวขนฟูออกมาจากห้องเก็บของอีกครั้ง
“ฮวาเจวี่ยนไปด้วยไหม” เฟิงสวินลูบหัวเฉิงจื่อแล้วถาม