เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ของขวัญกับการนอนหลับ
“มันเหมือนสารวัตรแมวดำเลย” อิ้งซ่งสือถักผมที่เพิ่งเป่าแห้งเป็นเปียเดียวยาวข้างลำตัว พลางมัดผมพลางเกิดแสงวาบในใจ “งั้นเรียกจิ่งจ่างแล้วกัน”
เฟิงสวินได้ยินแล้วหัวเราะ “ในที่สุดก็ไม่ใช่ชื่ออาหารแล้ว”
อิ้งซ่งสือกะพริบตา เธอผลักประตูห้องกระจกชมแดดข้างห้องนอนออก “ขอบคุณที่ช่วยดูแลจิ่งจ่างนะ เอาวางไว้ในห้องนี้ก่อนเถอะ ฉันกลัวว่าเฉิงจื่อกับบัวลอยจะฉวยโอกาสตอนคนไม่ดูไปกวนเจ้าตัวเล็ก”
เฟิงสวินอุ้มตะกร้าเดินตามไป จึงได้เห็นว่าด้านนอกผนังกระจกเป็นทิวเขาอันกว้างใหญ่
อิ้งซ่งสือรับตะกร้าจากมือเขามาจัดที่ให้จิ่งจ่างชั่วคราว “หวังว่าเจ้าตัวเล็กนี้โตขึ้นจะไม่ชอบแทะต้นไม้ ไม่งั้นฉันคงต้องหาผู้รับเลี้ยงที่เหมาะ ๆ ให้มัน”
เฟิงสวินมองไม้ประดับกับไม้อวบน้ำในห้องกระจกชมแดด “ทำไมถึงพูดแบบนั้น”