กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 โลควอตกับไปเป็นแขก
ทั้งสองมีพละกำลังดีกว่าคนทั่วไป เดินลัดเลาะไปตามป่าเขาและพงพฤกษ์ได้อย่างคล่องแคล่ว
เฟิงสวินมองหญิงสาวที่เดินนำหน้าอย่างเงียบ ๆ ไม่คิดว่าวันหนึ่งเขาจะต้องคิดหาวิธีเปิดบทสนทนา
“เราเจอกันสองครั้งแล้ว ผมยังไม่รู้ชื่อคุณเลย” เสียงทุ้มไพเราะดังขึ้น นกกระจอกอ้วน ๆ บนต้นไม้ไม่กี่ตัวชะโงกเข้ามารวมกันอย่างสงสัย มองคนที่เดินผ่านใต้ต้นไม้
จริง ๆ แล้วเฟิงสวินรู้จากปากป้าอู๋ที่ตลาดผักแล้ว แต่การเริ่มต้นด้วยการแนะนำตัวแลกชื่อกันตรงนี้ก็เหมาะดี
อิ้งซ่งสือเดินอยู่ข้างหน้า หันกลับมาเล็กน้อย “อิ้งซ่งสือ ซ่งจากคำว่าสรรเสริญ สือจากคำว่าเวลา”