ตอนที่ 661 ออกจากด่าน ความว่างเปล่าแปรปรวน

ตอนที่ 661 ออกจากด่าน ความว่างเปล่าแปรปรวน

ในโถงหลัก ตอนที่หลี่หยางลุกจากเบาะรองนั่ง รังไหมแสงสลายไปจนหมดสิ้นแล้ว

แสงสีทองหม่นและสีเทาขาวหดกลับเข้าร่าง ในโถงกลับมามีแสงสีเทาขาวสาดส่องอย่างนุ่มนวลอีกครั้ง

แสงบนศิลาจารึกหม่นลง แผนผังกฎเกณฑ์บนผนังก็สงบนิ่ง ลวดลายไหลเวียนช้า ๆ ไม่สว่างจ้าอีกต่อไป

โถงทั้งโถงจมอยู่ในความเงียบงันประหลาด คล้ายผิวน้ำทะเลหลังพายุพัดผ่าน ไร้ระลอกคลื่น ทว่าแฝงความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย

แสงสีเทาขาวจากโดมเบื้องบนนุ่มนวลกว่าเดิม ทอดเงาลงบนศิลาจารึก บนเบาะรองนั่ง บนบ่าของหลี่หยาง ราวกับสายตาสุดท้ายที่วิญญาณตกค้างของซวีหยวนทิ้งไว้

จ้าวชิงหนิงเดินเข้ามาเป็นคนแรก

เธอยืนอยู่หน้าหลี่หยาง สายตากวาดมองใบหน้าเขา หยุดนิ่งไปหลายอึดใจ

เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อย

หลี่หยางก็พยักหน้าตอบ