ตอนที่ 659 หยั่งรู้ศิลาจารึก กฎเกณฑ์ความว่างเปล่าฟ้าบุพกาล

ตอนที่ 659 หยั่งรู้ศิลาจารึก กฎเกณฑ์ความว่างเปล่าฟ้าบุพกาล

หลังจากวิญญาณตกค้างของซวีหยวนสลายไป โถงหลักก็เงียบงันไปพักใหญ่

แสงสีเทาขาวบนศิลาจารึกไหลเวียนช้า ๆ เป็นจังหวะ เหมือนหัวใจที่เต้นอย่างสม่ำเสมอ

หลี่หยางนั่งบนเบาะรองนั่ง เงยหน้ามองศิลาจารึก สายตาเคลื่อนจากผิวศิลาไปยังแผนผังกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดฟ้าบุพกาลที่สลักอยู่บนผนังทั้งสี่

จ้าวชิงหนิงยืนอยู่ด้านหลัง ไม่ส่งเสียงใด ๆ

เธอถอยออกไปสองก้าว นั่งขัดสมาธิฝึกตนในระยะไกลออกไปเล็กน้อย หลับตาลง ปล่อยพื้นที่กลางโถงให้หลี่หยาง

หลี่เนี่ยนชิงยืนนิ่งอยู่ด้านข้างศิลาจารึกแล้ว แหงนหน้ามองลวดลายบนนั้น

นิ้วมือของเขาวาดตามเส้นสาย ปากก็พึมพำ แต่พยายามกดเสียงให้เบาที่สุด กลัวจะรบกวนหลี่หยาง

นอกซุ้มประตู จ้าวหลิวอันนั่งขัดสมาธิขวางทางเข้า หันหลังให้โถงหลัก หันหน้าไปทางลึกของอุโมงค์

ในมือเขากำหยกสื่อสารไว้ แน่นอนว่าพร้อมแจ้งคนข้างนอกได้ทุกเมื่อ