เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 607 รอยเลื่อนฟ้าบุพกาล ดินแดนศักดิ์สิทธิ์บรรจบ
ร่างในชุดคลุมสีเทาทะยานทะลุอากาศ เหยียบย่างบนวิถีวายุหมื่นลี้เหนือท้องฟ้าหงเมิงด้วยความเร็วที่ราบรื่นและว่องไว
หลี่หยางละทิ้งการเคลื่อนย้ายทันทีด้วยกฎเกณฑ์ระยะสั้น จงใจเลือกเดินเหยียบอากาศในระดับต่ำอย่างช้า ๆ
เพื่อดูดซับมหามรรคฟ้าดินตามรายทางสำหรับขัดเกลารากฐานมรรค
เขาไม่ต้องการละทิ้งการหล่อเลี้ยงจากมหามรรคที่มีอยู่ทุกหนแห่งตามเส้นทาง
ทุกสายกฎเกณฑ์ที่ไหลเวียนล้วนสามารถเสริมสร้างรากฐานของตนเองให้มั่นคง
ตลอดทางเขาข้ามที่ราบพันลี้และเทือกเขาทอดยาวหมื่นลี้ทางฝั่งตะวันออกของแดนตะวันออก
พาดผ่านเมืองผู้บำเพ็ญนับหลายสิบแห่งและดินแดนโบราณที่รกร้างว่างเปล่า
กระแสลมกฎเกณฑ์เหนือท้องฟ้าหงเมิงหนาแน่นและจับตัวเป็นก้อน ราวกับกระแสน้ำที่จับต้องได้
มันชะล้างร่างกายอย่างต่อเนื่อง เพื่อขัดเกลากายาฟ้าบุพกาลของเขา