เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 599 ผู้บำเพ็ญอิสระขวางทาง ซัดปลิวในฝ่ามือเดียว
เมื่อทำให้รากฐานตบะของผู้ปกครองระยะกลางมั่นคงแล้ว หลี่หยางก็ออกเดินทางอีกครั้ง มุ่งหน้าลึกลงไปในส่วนลึกของแดนตะวันออก
เขาก้าวเดินอย่างแผ่วเบา ย่ำเดินบนความว่างเปล่าระดับสูงที่มั่นคงและหนักแน่น ด้วยความเร็วที่สม่ำเสมอและรวดเร็ว กำแพงมิติของทวีป
ต้นกำเนิดนั้นเหนือกว่าจักรวาลมิติต่ำมาก การเหาะเหินทั่วไปไม่สามารถทำให้เกิดระลอกคลื่นได้เลย มีเพียงการเคลื่อนย้ายพริบตาและการ
บินอย่างรวดเร็วที่ผสานกับกฎเกณฑ์แห่งมหามรรคเท่านั้น จึงจะสามารถปรากฏร่องรอยในสวรรค์และปฐพีแห่งนี้ได้ เขาเดินทางมุ่งหน้าไป
ทางตะวันออกนับพันลี้ ภูมิทัศน์รอบข้างค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ ขุนเขาที่เคยเขียวขจีและเต็มไปด้วยพลังปราณ
หายไปจากสายตาอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือแนวเทือกเขาสีดำมืดที่ทอดยาวนับหมื่นลี้ กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ที่แห่งนี้คือพื้นที่
รกร้างว่างเปล่าที่มีชื่อเสียงในแดนตะวันออก — สันเขาเฮยเฟิง สันเขาเฮยเฟิงมีหน้าผาสูงชัน ขรุขระ ภูเขายักษ์สีดำแต่ละลูกตั้งตระหง่าน
ขึ้นมาจากพื้นดิน อย่างกะทันหันและอันตราย พื้นผิวของสันเขาไม่มีแม้แต่ต้นหญ้า พืชพันธุ์สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ภูเขาทั้งลูกถูกสร้างขึ้นจาก
หินแข็งสีดำ ลมพายุพัดกัดเซาะมานับร้อยล้านปี ทำให้หินทุกก้อนบนภูเขาเต็มไปด้วยร่องลึกที่ละเอียด พื้นที่ทั้งหมดไร้ซึ่งความมีชีวิตชีวา