ตอนที่ 591 ภายในสำนักชางหลาน ทุกฝ่ายดึงตัว

ตอนที่ 591 ภายในสำนักชางหลาน ทุกฝ่ายดึงตัว

เรือเหาะพุ่งทะยานไปในความว่างเปล่า หัวเรือแหวกกระแสโกลาหล ทิ้งรอยหางกฎเกณฑ์ทอดยาวไว้เบื้องหลัง

หลี่หยางยืนอยู่หน้าช่องหน้าต่าง มองทะลุชั้นเมฆที่ม้วนตัวไปมา ลงไปยังเทือกเขาชางหลานที่ทอดยาวหมื่นลี้เบื้องล่าง

เทือกเขาคล้ายดั่งมังกรยักษ์ที่หลับใหล สันเขาที่ทอดยาวคดเคี้ยววาดโครงร่างอันเก่าแก่และทรงพลัง ทุกรอยพับซ่อนเร้นร่องรอยแห่งกาลเวลา

ลึกเข้าไปในเทือกเขา มียอดเขาหลักตั้งตระหง่านเสียดฟ้า บริเวณไหล่เขามีเมฆหมอกปกคลุม ราวกับห่มคลุมด้วยม่านหมอกกึ่งโปร่งใส

บนยอดเขามองเห็นหมู่ตึกรามบ้านช่องได้อย่างเลือนราง ชายคาปีกนกและขื่อคานเปล่งประกายสีทองอ่อน ๆ ภายใต้แสงตะวัน ดูโอ่อ่าอลังการยิ่งนัก

นั่นคือสำนักชางหลาน

ความเร็วของเรือเหาะค่อย ๆ ลดลง ตัวเรือเอียงเล็กน้อย ร่อนลงจอดที่ลานกว้างขนาดใหญ่บริเวณไหล่เขาของยอดเขาหลัก

ลานกว้างปูด้วยหยกขาวทั้งผืน หินหยกแต่ละก้อนขัดจนเรียบเนียนดุจกระจก สามารถสะท้อนภาพกระแสพลังโกลาหลบนท้องฟ้าที่ค่อย ๆ ไหลเวียนได้อย่างชัดเจน

กระแสพลังเหล่านั้นคล้ายกับริ้วผ้าไหมเจ็ดสีที่หมุนวนช้า ๆ บนท้องฟ้า บางครั้งก็ทิ้งร่องรอยกฎเกณฑ์ตกลงมา และถูกค่ายกลบนลานกว้างดูดซับไปอย่างเงียบ ๆ