เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 358 นายท่าน ผมอยากก้าวหน้าเหลือเกิน![cite: 1]
คำว่า “ลุกขึ้นเถอะ” ที่ราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามอันไร้รูปของหลี่หยาง ราวกับคาถาคลายมนตร์สะกด[cite: 1]
วินาทีที่สิ้นเสียง ทหารจักรกล 200,000 นายที่คุกเข่าข้างเดียวประดุจป่าเหล็กกล้าขยับตัวพร้อมเพรียงจนน่าขนลุก[cite: 1]
พวกเขาพลันลุกขึ้นยืนพร้อมกันเกิดเสียงดังพรึบ รองเท้าเกราะโลหะกระทบพื้นโลหะผสมเกิดเสียงทุ้มต่ำดังก้องกังวาน[cite: 1]
เมื่อลุกขึ้นยืนแล้วยังคงท่าทางทหารอันองอาจ ขบวนรบไม่ไหวติง ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์ 200,000 คู่จ้องมองหลี่หยางเงียบๆ[cite: 1]
พวกเขากำลังรอคอยคำสั่งต่อไปของเขา ทั่วทั้งบริเวณท่าอวกาศเหลือเพียงเสียงครางต่ำของท่อส่งพลังงานและกองเรือ[cite: 1]
นอกเหนือจากนั้นก็มีเพียงกลิ่นอายสังหารอันเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากกองทัพเหล็กกล้าแห่งนี้เท่านั้น![cite: 1]
หลี่หยางกวาดตามองทะเลทหารจักรกลที่ภักดีต่อเขา ความฮึกเหิมในใจเพิ่มพูนขึ้น![cite: 1]
เขาหันหน้าไปทางชางชง กัปตันยานฉี่หยวนหมายเลขหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านข้าง “ชางชง ปฏิบัติการครั้งนี้ผมจะนำพวกเขา”[cite: 1]
“ขึ้นยานฉี่หยวนหมายเลขหนึ่งมุ่งหน้าไปยังดาวเป้าหมาย คุณกับโครโนสและกัปตันยานฉี่หยวนหมายเลขสอง”[cite: 1]