กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 192 หลังสิ้นสุดการต่อสู้
ไม่นานนัก
เครื่องบินรบระดับเทพทั้งสามลำที่เต็มไปด้วยบาดแผลเหวอะหวะ หรืออาจกล่าวได้ว่าต้องฝืนประคองทิศทางการบินเอาไว้
ท่ามกลางเสียงคำรามอันทุ้มต่ำของเครื่องยนต์
พวกมันค่อย ๆ บินเคียงข้างกันเข้าสู่น่านฟ้าของนครฐานหยุนจิงอย่างช้า ๆ
ราวกับทหารผ่านศึกที่กลับมาจากการอาบเลือดในสมรภูมิ
โครงเครื่องบินเต็มไปด้วยรอยยุบที่น่าตื่นตระหนก รอยฉีกขาด
และร่องรอยสีดำเกรียมกับคราบน้ำแข็งที่หลงเหลือจากการถูกพลังงานกฎเกณฑ์สารพัดรูปแบบกัดกร่อน
สารเคลือบพลังงานบนพื้นผิวหลุดลอกจนด่างพร้อยไปนานแล้ว
ดูน่าเวทนาจนถึงขีดสุด ราวกับว่าวินาทีถัดไปมันจะแตกสลายกลายเป็นชิ้น ๆ...