ตอนที่ 237 ตกตะลึงและเหม่อลอย

ตอนที่ 237 ตกตะลึงและเหม่อลอย

“หลี่หยาง?!”

เมื่อเหล่ยยวี่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย สายตาที่เฉียบคมราวกับสายฟ้าก็จับจ้องไปที่หลี่หยาง แววตาเต็มไปด้วยการพิจารณาและความสงสัย

เขาพบว่าตัวเองไม่สามารถมองความตื้นลึกหนาบางของ “หลี่หยาง” ตรงหน้าได้เลย! กลิ่นอายของอีกฝ่ายดูลึกล้ำราวกับหุบเหว

เมื่อแผ่ประสาทรับรู้ไปก็พบแต่ความว่างเปล่า ทว่ากลับให้ความรู้สึกกดดันอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต!

ที่น่ากลัวกว่านั้นก็คือ สายฟ้าที่บ้าคลั่งและแรงกดดันที่ปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ของตัวเอง

เมื่อเข้าไปใกล้อีกฝ่าย กลับหายวับไปเหมือนโคลนจมลงในทะเล มันถูกสลายไปอย่างไร้ร่องรอย

ไม่แม้แต่จะทำให้ชายเสื้อของอีกฝ่ายปลิวได้เลย! ระดับพลังที่เหนือขอบเขตความเข้าใจนี้

ทำให้หัวใจของเหล่ยยวี่กระตุกวูบ เขาไม่ได้ผ่อนคลายความระมัดระวังลง แต่กลับเกร็งกล้ามเนื้อมากขึ้นไปอีก