เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 97 ค่ำคืนอันยาวนาน
เมื่อแผ่นหลังที่เบิกบานของตู้ฉีหายลับไปในความมืด
ทำเนียบประมุขมณฑลที่เคยคึกคักก็เงียบสงบลงอย่างสมบูรณ์ เหลือเพียงเสียงกริ๊กเบาๆ ของพนักงานที่กำลังเก็บกวาดถ้วยชาม
หลี่หยางกวาดสายตามองห้องโถงที่ว่างเปล่า
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีแขกหลงเหลืออยู่แล้ว เขาจึงสั่งการเรื่องการทำความสะอาดหลังจากนี้กับหัวหน้าพนักงานรับใช้ที่ยืนอยู่ด้านข้างสองสามประโยค
จากนั้นก็หันหลังกลับ
ใบหน้าแฝงด้วยความผ่อนคลายและอิ่มเอมใจหลังผ่านพ้นสงครามใหญ่อย่างเป็นเอกลักษณ์ เขามองไปทางจ้าวอู๋เหลียงและจ้าวชิงหนิง
“ชิงหนิง คุณลุงจ้าว”
“งานเลิกแล้ว พวกเราก็กลับไปพักผ่อนกันเถอะ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ทุกคนคงล้ากันแย่”
จ้าวอู๋เหลียงพยักหน้า ส่วนจ้าวชิงหนิงก็ส่งเสียง ‘อืม’ เบาๆ เดินไปอยู่ข้างหลี่หยางอย่างว่าง่าย