เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 359 บุญกุศลหาประมาณมิได้
ผลสืบเนื่องจากเรื่องนี้มิได้ก่อให้เกิดปัญหาใหญ่โตอันใดขึ้นมาอีก ในราชสำนักหากมีขุนนางคนใดไม่ยอมจำนน ก็มิต้องรอให้อวี๋เจิงลงมือทำสิ่งใด ย่อมมีคนช่วยกดข่มลงไปเองตามธรรมชาติ
ส่วนฝ่าบาททรงกริ้วเพราะการคิดคดทรยศของหลิวซื่อ บัดนี้จึงล้มป่วยลง
พระองค์ก็ทรงล้มป่วยลงจริง ๆ ทว่าแท้จริงแล้วเป็นเพราะเหตุใด มีเพียงตัวพระองค์เองเท่านั้นที่กระจ่างแจ้ง
อวี๋เจิงนั่งอยู่หน้าเตียงบรรทมของเขา พลางเปลี่ยนผ้าประคบบนศีรษะของเขาลงมา “เจ้าเป็นถึงฮ่องเต้ ไฉนพอมีเรื่องราวเพียงเล็กน้อยก็ไม่ได้ความถึงเพียงนี้เล่า”
“เสด็จแม่!” ฮ่องเต้กุมมือของอวี๋เจิงไว้ น้ำตาไหลรินจากหางตาลงสู่หมอน
“เสด็จแม่อยู่นี่แล้ว คุณชายสี่เจ้าต้องว่าง่ายหน่อยนะ กินยาอยู่ ประเดี๋ยวผ่านไปสองสามวันก็หายดีแล้ว”