กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 356 หลิวฮองเฮา
“เฮ้อ กลับไปเถอะ ดูแลฝ่าบาทให้ดี ๆ หน่อย เขายังเด็ก อย่าให้เฉไฉไปได้” อวี๋เจิงโบกมือ
หวังฝูเดินออกไปพลางส่งเสียงจิ๊ปากคราหนึ่ง
หากฝ่าบาทเฉไฉยังพอมีโอกาสดัดให้ตรง ต่อให้ต้องหักกระดูก เขาก็ต้องกลับมาให้ตรงจนได้
ทว่าฮองเฮานี่สิ...
หากฮองเฮาเฉไฉ เกรงว่าคงมีแต่ความตายเท่านั้น
ฮองเฮาเองก็คิดเพ้อเจ้อเกินไป นางปักใจเฝ้ารอให้ฝ่าบาทว่าราชการด้วยพระองค์เอง ก็คงไม่พ้นมองดูความรุ่งโรจน์ของไทเฮาที่กุมอำนาจไว้ในมือยามนี้ด้วยความริษยาเป็นแน่
มักมีคนคิดว่าตนเองก็ทำได้เสมอ โดยไม่เคยมองเห็นความยากลำบากนับสิบ ๆ ปีของผู้อื่น
อาศัยเพียงความโปรดปรานของฝ่าบาทกับสถานะฮองเฮาก็คิดจะเข้ามาแทนที่ จะเป็นไปได้อย่างไรเล่า
“เฝิงเฉิงเล่า เรียกเขามานี่” อวี๋เจิงสะสางงานในมือเสร็จสิ้นก็เอ่ยขึ้น