กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 352 เข้าใจแล้ว
“น้าชาย ข้ายังเรียนรู้ได้ไม่ดีหรือ” องค์หญิงสองรู้สึกว่าลายมือของตนมิได้อัปลักษณ์กระมัง
อวี๋ลู่หมิงส่ายหน้า “ลายมือขององค์หญิงดียิ่ง เพียงแต่ไม่ค่อยสอดคล้องกับอุปนิสัยขององค์หญิงเท่าใดนักพ่ะย่ะค่ะ”
“การดูลายมือนั้น ท้ายที่สุดแล้วยังคงต้องดูที่รูปร่างและจิตวิญญาณ ผู้เริ่มเรียนล้วนแต่เรียนรู้รูปทรงภายนอกของมัน เมื่อเจ้าร่ำเรียนจนทะลุทะลวง ย่อมจะรู้ว่าในตัวอักษรนั้นมีกลิ่นอายเทพในตัวเอง เรื่องนี้ยากจะอธิบายเป็นคำพูดได้ ทว่าสืบทอดมาจากอุปนิสัยของเจ้าโดยตรง” อวี๋ลู่หมิงอธิบายอย่างอดทน “อุปนิสัยขององค์หญิงนั้นไร้เดียงสา ร่าเริงมีชีวิตชีวา ดังนั้นหากมัวแต่เลียนแบบลายมือของพระนางแต่เพียงอย่างเดียว ย่อมยากที่จะเขียนให้มีกลิ่นอายเทพออกมาได้”