ตอนที่ 344 โครงกระดูก

ตอนที่ 344 โครงกระดูก

อวี๋เจิงไม่รู้ว่ามองออกมากน้อยเพียงใด นางเพียงยิ้มมองแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยเรียกแผ่วเบาว่าคุณชายสี่

พอนางเรียกเช่นนี้ ฝ่าบาทก็ทรงเบิกบานพระทัยขึ้นมาทันที

จริงแท้ นานมากแล้วที่ไม่มีผู้ใดเรียกเขาเช่นนี้ ในโลกใบนี้ มีเพียงเสด็จแม่เท่านั้นที่สามารถเรียกเขาเช่นนี้ได้

เมื่อขึ้นจากทะเลสาบแล้ว ก็มาสนทนากันในเก๋งบุปผาริมทะเลสาบ

ยามนี้ผู้คนในวังหลังมารวมตัวกันพร้อมหน้า

ฝ่าบาทไม่สะดวกที่จะออดอ้อนแล้ว ทว่าพี่น้องคนอื่น ๆ ล้วนทำได้ องค์ชายห้าก็คือเด็กที่ช่างออดอ้อนอย่างยิ่งผู้หนึ่ง

เขาพบอวี๋เจิงค่อนข้างบ่อยมาตั้งแต่เด็ก ท่านแม่ของเขาเป็นผู้ปูทางให้เขา

ดังนั้นยามนี้เขาจึงช่างคลอเคลียพูดคุยหัวเราะอยู่ข้างกายเสด็จแม่ แน่นอนว่าส่วนใหญ่คือการเอาอกเอาใจ แต่ก็มีความสนิทสนมอยู่หลายส่วนจริง ๆ