กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 335 หน้าใหม่
“ล้วนเป็นโชคชะตา” แม่นมหลัวลูบเรือนผมยาวของนางแผ่วเบา “ฝ่าบาท... ฮ่องเต้ผู้ล่วงลับเองก็ทรงเข้าใจท่าน พระองค์ทรงจัดแจงทุกสิ่งไว้ให้ท่านหมดแล้ว”
อวี๋เจิงถอนหายใจเบา ๆ “นั่นสิ”
แม้พวกนางต่างรู้ดีว่า ตู๋กูเยวี่ยเองก็ไร้หนทางให้เลือก
หากมิใช่ไทเฮาช่วยว่าราชการ ก็ต้องเป็นพระญาติฝ่ายราชวงศ์ช่วยว่าราชการ
ฮ่องเต้พระชนมายุสิบพรรษา อย่างไรก็ต้องมีคนคอยช่วยเหลือ
ทว่า ความรู้สึกและผลประโยชน์ใช่ว่าจะผูกเข้าด้วยกันมิได้ เพียงแต่พอพัวพันกันแล้วจึงยากจะแยกแยะให้ชัดเจนเท่านั้น
“ภาระใหญ่หลวงเพียงนี้ ล้วนต้องให้พระนางคอยดูแล ท่านจะล้มป่วยลงมิได้นะเจ้าคะ” แม่นมหลัวเอ่ย
“ไม่หรอก ข้าใช่คนที่เปราะบางถึงเพียงนั้นเสียที่ไหน”