เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 331 ปรนนิบัติสามี
ตู๋กูเยวี่ยจึงค่อยปล่อยมือจากโจวอ๋อง พลอยค่อย ๆ ลุกขึ้นกุมมือของอวี๋เจิงไว้ “ตงจวิน”
“ข้าอยู่นี่แล้ว”
“กลับกันเถิด” ตู๋กูเยวี่ยเอ่ย
อวี๋เจิงพยักหน้า จัดแจงผ้าคลุมให้เขาเรียบร้อย “ไปเถิด”
บนรถม้าขากลับ ตู๋กูเยวี่ยเอาแต่นิ่งเงียบตลอดทาง เพียงกุมมือของอวี๋เจิงไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
อวี๋เจิงจึงเอนกายพิงเขา ใช้มือคอยลูบแผ่นหลังให้เขาอยู่ตลอด
เรี่ยวแรงนี้แม้เล็กน้อยยิ่งนัก ทว่าในยามนี้ตู๋กูเยวี่ยกลับรู้สึกว่าตนต้องการมันเป็นที่สุด
โจวอ๋องสิ้นพระชนม์ในยามสนธยาของวันที่สอง เมื่อข่าวส่งเข้าเฝ้าในวัง ตู๋กูเยวี่ยเพียงเอ่ยขึ้นคำหนึ่งว่า “บอกให้กรมพิธีการจัดงานฝังศพอย่างสมเกียรติ”
อวี๋เจิงสั่งให้นางข้าหลวงข้างกายออกไปเซ่นไหว้นอกวังในทันที จวนอ๋องแต่ละแห่งต่างก็พากันเดินทางไปเซ่นไหว้คารวะในทันใด