กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 324 โชคชะตาหนอ
ซูไฉเหรินถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง ทำได้เพียงรับเอาไว้ทั้งหมดแล้วลุกขึ้นถวายความขอบพระคุณ “พระนางทรงให้เกียรติข้า ข้าจะไปเหินห่างกับพระนางได้อย่างไรเล่าเพคะ ชั่วชีวิตนี้ก็คงได้แต่พึ่งพาท่านคอยดูแลแล้ว”
ต้องยอมรับว่า จั่วชงอี๋คอยดูแลเอาใจใส่นางไม่น้อยจริง ๆ
พอนางกลับไปแล้ว ชุนจือก็ทอดถอนใจเช่นกัน “ท่านว่าคนหน้าตางดงามหมดจดถึงเพียงนี้ ไฉนฝ่าบาทถึงไม่ทรงโปรดปรานกันนะเจ้าคะ”
“นี่ล้วนเป็นโชคชะตา นางจนถึงบัดนี้ยังไม่เป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาท ภายหน้าก็เกรงว่าจะไม่มีโอกาสแล้วเช่นกัน” จั่วชงอี๋ถอนหายใจ
นั่นสินะ ล้วนเป็นโชคชะตาทั้งสิ้น
ซูไฉเหรินเดินกลับมายังที่พำนัก ยามนี้นางกลับมิได้คิดถึงเรื่องความโปรดปรานหรือไม่โปรดปรานอันใด