เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 322 โปรดสืบสวนกระจ่างด้วยเถิด
อวี๋เจิงยิ้ม “ไม่ต้องกังวล ข้าไม่เป็นอะไรหรอก”
“ไม่กังวลเจ้าค่ะ” แม่นมหลัวยิ้มน้อย ๆ “จัดการเรียบร้อยได้ก็ดีแล้ว”
“ฝ่าบาททรงวางพระทัยในตัวข้า มอบอำนาจให้ข้า ย่อมมีคนทนดูไม่ได้ ย่อมมีคนคาดเดาว่าข้าคงมององค์รัชทายาทที่มิได้คลอดเองขัดหูขัดตา หากข้ามีเจตนาอื่นจริง คนอื่นยุยงข้าคงหลงกลไปแล้ว เพียงแต่ข้าคิดไม่ตก ลูกทุกคนของฝ่าบาทมิใช่ข้าที่ให้กำเนิด เหตุใดข้าจึงไม่ต้องการองค์รัชทายาทที่ตนเองเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ แต่กลับต้องละทิ้งสิ่งที่อยู่ใกล้ไปแสวงหาสิ่งที่อยู่ไกลเล่า เหตุใดพวกนางจึงคิดกับข้าเช่นนี้”
มักมีคนบางกลุ่มที่ตั้งต้นจากมุมมองความคิดของตนเอง รู้สึกว่าอวี๋เจิงอาจไม่อาจอดทนโอบอุ้มลูกชายที่มิได้คลอดออกมาเอง
อาจเป็นเช่นนั้นกระมัง อาจมีคนคิดเช่นนี้จริง ๆ
แต่อวี๋เจิงไม่มีความคิดเช่นนั้นเลย