เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 278 ฝากฝัง
ช่วงบ่าย ตู๋กูเยวี่ยไปที่โถงหลันโซ่วอีกครั้ง
อวี๋เจิงได้ยินแล้ว ก็เพียงทอดถอนใจแผ่วเบา
“เฮ้อ คนไม่ไหวแล้วจริง ๆ เจ้าค่ะ” แม่นมหลัวเองก็ไม่รู้จะเอ่ยคำใด
อวี๋เจิงส่ายหน้า “สตรีในวังหลังมีมาก ภายหน้าก็ยังจะมีมากกว่านี้ ทว่าคงไม่มีคนงมงายในรักเช่นนี้ที่จะรักเขาลึกซึ้งดั่งทะเลลึกอีกแล้ว”
“พระสนมเอกซูดีไปทุกอย่าง เพียงแต่งมงายเกินไปบ้าง ทว่าเมื่อคนเรามาถึงยามนี้ สิ่งที่ผู้อื่นนึกถึงก็ยังคงเป็นข้อดีของนาง หลายปีมานี้ อย่างไรเสียพระนางก็ไม่เคยคิดร้ายทำร้ายผู้ใดเลย” ตุยเสวี่ยทอดถอนใจ
อวี๋เจิงพยักหน้า นั่นสินะ……
แม้จะถึงช่วงสุดท้ายแล้ว ตู๋กูเยวี่ยจะเจียดเวลามาอยู่เป็นเพื่อนไป๋ซื่อ ทว่าครั้นถึงยามที่ไป๋ซื่อต้องจากไปจริง ๆ นั้น ตู๋กูเยวี่ยกลับยังคงมิได้อยู่เคียงข้าง