กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 276 สุดท้าย
“ไปเทียบยาเถิด ไม่ว่าจะอย่างไร ก็อย่าให้นางต้องทรมานเกินไปนัก” อวี๋เจิงถอนหายใจ
บรรดาหมอหลวงรีบกราบทูลลาออกไปเทียบยายังห้องข้างเคียง
“ไป... ทูลเชิญฝ่าบาทให้เสด็จมาทอดพระเนตรเสียหน่อยเถิด” อวี๋เจิงกำชับ
คำพูดของหมอหลวงนั้น คนข้างในมิได้ยิน ทว่าคนด้านนอกล้วนได้ยินกันหมดสิ้น
แท้จริงแล้ว คนในโถงหลันโซ่วต่างเตรียมใจรับเรื่องนี้ไว้แล้ว
อย่าว่าแต่อย่างอื่นเลย เพียงดูอาหารการกินของไป๋ซื่อ ก็รู้แล้วว่ามิใช่ลักษณะของผู้ที่จะอายุยืนยาว
ทว่าเมื่อถึงวันนี้เข้าจริง ๆ พวกเขาก็ยังคงตระหนกตกใจอยู่ดี หากพระนางสิ้นไปแล้วเมื่อใด คนเช่นพวกเขาก็จะกลายเป็นจอกแหนไร้ราก
วันหน้าคงยากที่จะมีเจ้านายให้รับใช้อีก นางกำนัลและขันทีที่ไร้เจ้านาย เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะมีฝีมือติดตัว มิเช่นนั้นวันหน้าเกรงว่าจะลำบากยากเข็ญแล้ว