กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 270 สมควรแล้ว
องค์หญิงใหญ่พาน้องชายและน้องสาวทั้งหลายย้ายมาที่โถงสุขสงบก่อน
องค์ชายสี่เป็นผู้ที่ดีใจที่สุด เขาวิ่งปรี่เข้าไปตรงหน้าอวี๋เจิง “อี๋เหนียง อี๋เหนียง อินทรี!”
เขาชี้ไปยังอินทรีทองที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่บนโครงไม้ด้านนอก
แรกเริ่มที่เห็นเขาก็หวาดกลัว ทว่าต่อมากลับกลายเป็นความอยากรู้อยากเห็น
แม้กระทั่งยามนี้อันที่จริงเขาก็ยังไม่กล้าแตะต้อง แต่ก็อยากรู้อยากเห็นยิ่งนัก พอได้เข้ามาดูใกล้ ๆ ก็ยิ่งสงสัยใคร่รู้มากขึ้นไปอีก
“น้องสี่ เจ้าต้องเปลี่ยนคำเรียกขานแล้ว ไม่อาจเรียกเช่นนี้ได้อีก” องค์หญิงใหญ่รีบเดินเข้ามาเอ่ยว่า “...ต้องเรียกว่าเสด็จแม่แล้ว”
ยามเอ่ยสองคำนี้ออกมา นางเองก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจเช่นกัน
ทว่า...
แท้จริงแล้วเมื่อถึงเวลานี้เข้าจริง ๆ นางก็อดรู้สึกปวดใจแทนท่านแม่ของตนมิได้