กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 264 เกลี้ยกล่อม
“พระวรกายของพระนางกับองค์ชายสามสำคัญที่สุด เรื่องอื่นล้วนค่อยเป็นค่อยไปได้เพคะ” หยางซื่อเอื้อมมือลูบใบหน้าของไป๋ซื่อ “หากร่างกายย่ำแย่ ภายหน้าจะยังมีความหวังอื่นใดได้อีกเล่า”
ในใจของหยางซื่อเจ็บปวดรวดร้าว นางมองดูลูกสาวเป็นเช่นนี้ ก็รู้สึกเพียงเวทนาสะท้อนใจ
“ข้ารู้แล้ว ไม่เป็นไรหรอก” ไป๋ซื่อแค่นยิ้มบางเบา “หลายปีมานี้ ร่างกายก็เป็นเช่นนี้มิใช่หรือ”
นางรู้ดีว่าตนเองไม่มีทางหายดีได้
ฟ้าลิขิตให้อายุขัยสั้นนัก นางเพียงแต่เป็นห่วงลูกอย่างยิ่ง
บางคราวนางก็รู้สึกว่าตนเองทำสิ่งใดผิดไป ทว่าต่อให้รู้ว่าผิด นางก็ไม่รู้อยู่ดีว่าอย่างไรจึงจะถือว่าถูกต้อง
“ทางบ้านสบายดีหรือไม่”
“ดีเพคะ ล้วนสบายดี” หยางซื่อแย้มยิ้ม