กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 247 ฮองเฮาหรือ
“เพคะ หม่อมฉันจำได้แล้ว หม่อมฉันต้องทำตามให้ได้เพคะ” ท่านหญิงร่ำไห้พลางเอ่ย
อวี๋เจิงลุกขึ้นแล้วคุกเข่าลง “พระนางโปรดวางพระทัย หม่อมฉันไม่มีทางทำให้ความปรารถนาของพระนางต้องสูญเปล่าเด็ดขาด ไม่ว่าวันหน้าจะเป็นเช่นไร ย่อมจะทุ่มเทใจดูแลเด็ก ๆ เป็นอย่างดีเพคะ”
นางก้มกราบแล้วจึงลุกขึ้นยืน “ท่านหญิง ให้ฝ่าบาทกับพระนางได้ตรัสคุยกันตามลำพังสักครู่เถิดเพคะ”
ท่านหญิงไม่อยากไป ทว่านางโตแล้ว ทั้งยังรู้ความแล้ว
รู้ว่าเวลานี้ควรให้เสด็จพ่อเสด็จแม่ได้พูดคุยกันตามลำพัง
เมื่อเดินออกมาถึงห้องด้านนอก อวี๋เจิงก็เช็ดน้ำตาให้ท่านหญิง “ไม่ร้องแล้วนะ เด็กดี”
“อี๋เหนียงอวี๋ ท่านแม่ของข้า… ไม่อาจช่วยได้แล้วจริง ๆ หรือ”
“…คนเราล้วนมีชะตากำหนด” อวี๋เจิงถอนหายใจ