กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 241 โจมตีถึงตาย
จะไม่พบหน้าก็ได้ แต่ไม่อาจไม่ก้มกราบ
ดังนั้นจึงได้รับการประคองให้ก้มกราบฮ่องเต้
ครั้นไปถึงตำหนักหมื่นมงคล ไทเฮาก็ยอมพบนาง
เพียงแต่ตรัสให้กำลังใจไม่กี่ประโยค แล้วให้กราบทูลลาไปก่อน
ไทเฮาทรงมีเมตตา ทว่ามิได้ตรัสถ้อยคำใดที่เป็นประโยชน์ต่อหลิ่วซื่อแม้แต่คำเดียว
ตำหนักชิงหนิงตามหลักควรเป็นที่พำนักของฮองเฮา ทว่ากลับถูกปล่อยทิ้งร้างว่างเปล่ามานานหลายปี
ทุกคราที่มีการบูรณะล้วนมีตำหนักนี้อยู่ด้วย แต่ก็หามีไออุ่นของผู้คนไม่
อวี๋เจิงสั่งให้คนจัดเก็บทำความสะอาด ย่อมจัดแจงได้อย่างเรียบร้อย ทว่าผู้ที่พำนักอยู่ตรงนี้กลับมิได้สุขสบายอย่างแท้จริง
หลิ่วซื่อถูกประคองให้นั่งลง อวี๋เจิงยืนอยู่ตรงนั้น “ร่างกายของพี่สาวเป็นอย่างไรบ้างแล้ว”