ตอนที่ 232 ไม่ใช่ความผิดของเขา

ตอนที่ 232 ไม่ใช่ความผิดของเขา

หมอหลวงเหอลังเลอยู่ชั่วครู่จึงค่อยกล่าวว่า “คงต้องดูว่าปีใหม่นี้ ฝ่าบาทจะเป็นเช่นไร หากอาการยังไม่ดีขึ้น... ย่างเข้าต้นฤดูใบไม้ผลิก็จะยิ่งอันตรายพ่ะย่ะค่ะ”

ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ สภาพอากาศแปรปรวน บางครากลับอันตรายยิ่งกว่าฤดูเหมันต์เสียอีก

ตู๋กูเยวี่ยเงียบงันไปเนิ่นนาน

อันที่จริงเขาก็ดูออกว่า ร่างกายของท่านพ่อทรุดโทรมลงทุกวี่วัน

ทว่าเขายังมิได้เตรียมใจเอาไว้เลย

เขายืนอยู่ตรงนั้น ทอดสายตามองกิ่งไม้แห้งและใบไม้ร่วงโรยนอกหน้าต่าง ภายในใจรู้สึกอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวยิ่งนัก

ยามนี้เขาเพียงรู้สึกปวดใจ

กาลก่อนตอนยังอยู่ที่ซีเหอ ครอบครัวของพวกเขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แม้จะมิอาจเลี่ยงการทะเลาะเบาะแว้งระหว่างสหาย หรือมีใครแง่งอนกับใครบ้าง

ทว่า ครอบครัวที่อาศัยอยู่ร่วมกัน ก็ยังคงรักใคร่กลมเกลียว