กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 226 กลับบ้านเกิด
อวี๋เจิงเอนกายไปข้างหลัง “ข้าไม่มีลูกของตนเอง บางคนอาจคิดว่าข้าคงอยู่ได้ไม่ยั่งยืน ทว่าจุดนี้ ก็คงต้องดูว่าตัวข้าจะชดเชยมันอย่างไร”
“แม่นางอย่าได้คิดมากเลยเจ้าค่ะ หลายปีมานี้ ความพยายามของท่านล้วนไม่สูญเปล่า แม้แต่คนทางบ้านเดิมที่เกาเหลียงยามนี้ ก็ล้วนมีหนทางทำกินเพราะท่าน แม้จะบอกว่าการมีลูกดูเหมือนจะยั่งยืนมั่นคง แต่เรื่องราวในโลกล้วนอนิจจัง แม่นางอ่านตำรามามาก หรือว่าคนโบราณจะไม่มีใครที่ไร้เด็กแต่ยังเปี่ยมความสามารถเล่าเจ้าคะ”
อวี๋เจิงยิ้ม “ย่อมมีแน่”