กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 177 อดอาหาร
“พูดเช่นนั้นก็ถูก ทว่าเขาจะอดอาหารนี่สิ” หานหนิงเบะปาก
ท่าทางตีโพยตีพายจะอยู่จะตายเช่นนี้ ช่างน่าดูแคลนเสียจริง
มุมปากของอวี๋เจิงกระตุก “เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง หากเอาคำนี้ไปกราบทูลท่านอ๋องของเรา ข้าคาดว่าท่านอ๋องคงสั่งให้คนงดส่งสำรับไปเลยโดยตรง”
หานหนิงหัวเราะออกมา “แค่ก ๆ เพราะเหตุนี้ผู้ใต้บังคับบัญชาจึงกลัดกลุ้ม อย่างไรเสียนี่ก็เป็นถึงองค์ชายนะขอรับ” ปล่อยให้อดตายย่อมไม่ได้ใช่หรือไม่
อวี๋เจิงกำลังจะเอ่ยอันใด ก็เห็นหวังฝูเดินออกมาพอดี “โอย ชายารอง ท่านยืนสนทนาอยู่ที่นี่เองหรือ ท่านอ๋องสั่งให้บ่าวมาดูว่าเหตุใดท่านยังไม่ไปเสียทีขอรับ”
อวี๋เจิงพยักหน้า “จะไปเดี๋ยวนี้แหละ”
อวี๋เจิงเอ่ยกับหานหนิง “ข้าจะช่วยพูดให้ก็แล้วกัน”
หานหนิงประสานมือคารวะด้วยความซาบซึ้งใจยิ่ง