กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 171 สนทนายามราตรี
จะว่าออกมาล่าสัตว์ มิสู้บอกว่าออกมาทำอาหารกลางแจ้งเสียยังจะดีกว่า
เนื้อถูกกินจนเกลี้ยง อวี๋เจิงกินไปไม่น้อยทีเดียว
ยามเดินทางกลับก็เป็นช่วงบ่ายคล้อยแล้ว เร่งรีบเดินทาง พอกลับถึงเมืองฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
ฤดูเหมันต์ของทางนี้ก็เป็นเช่นนี้เอง
แม้นับดูแล้วนี่จะเป็นเดือนอ้าย ทว่าก็มิได้แตกต่างกันเท่าใดนัก
พอกลับถึงจวน ตู๋กูเยวี่ยย่อมตามอวี๋เจิงกลับไป วันนี้ไม่เขียนสิ่งใดแล้ว อวี๋เจิงรีบร้อนจะแช่เท้า
นางแทบไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของเท้าตัวเองแล้ว
รอจนกินสำรับเย็นเสร็จแล้วล้มตัวลงนอน วันนี้ตู๋กูเยวี่ยยากนักที่จะไม่รีบร้อนปานนั้น เขาโอบกอดร่างของอวี๋เจิงไว้ ครุ่นคิดอยู่นานแล้วจึงถามว่า “ตอนเด็ก ๆ เจ้าอ่านตำราอะไรมาบ้างหรือ”