เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 162 อนาคตหรือ
ชายารองไป๋ไม่เคยตกอยู่ในความกระอักกระอ่วนใจเช่นนี้มาก่อน
ทุกคนล้วนพุ่งเป้ามาที่นาง สถานการณ์เช่นนี้ทำเอานางทำอะไรไม่ถูกเลยจริง ๆ
พอหลิ่วซื่อจากไป อวี๋เจิงก็ลุกขึ้นเดินจากไปเช่นกัน โดยมิได้เอ่ยสิ่งใดกับชายารองไป๋อีก
การยอมลงให้ก็เพื่อรักษาความสมดุล เพื่อหลบเลี่ยงแรงลม มิใช่ว่าจะเกรงกลัวนางจริง ๆ เสียเมื่อใด
ชายารองไป๋มักคิดเสมอว่าตนเองสูงส่งกว่าผู้อื่น มีวันนี้ได้จะไปโทษผู้ใดได้เล่า
“ยิ่งเป็นเช่นนี้ นางก็เกรงว่าจะยิ่งไปหาท่านอ๋องเพคะ” ชิงซวงเอ่ยขึ้นหลังจากเดินออกจากตำหนักชิงหลวนมาได้ไกลโข
“ไปหาได้ก็เป็นความสามารถของนาง” อวี๋เจิงหาได้ใส่ใจไม่
เรื่องที่ทำให้ชายารองไป๋สติแตกมีมากเกินไปจริง ๆ ทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตู๋กูเยวี่ยล้วนทำให้นางรู้สึกอึดอัดใจและไม่สบอารมณ์ได้ทั้งนั้น