เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 160 ไม่ได้ยิน
อวี๋เจิงเก็บจดหมายพลางเอ่ย “นำไปเก็บไว้เถิด”
“เมืองหลวงมิได้เกิดเรื่องอันใดขึ้นกระมังเจ้าคะ” แม่นมหลัวเอ่ยถามพลางยื่นส้มที่ปอกเปลือกแล้วส่งไปให้
“ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะมองอย่างไร หากว่าไม่มีเรื่องก็ย่อมไม่มี หากว่ามีเรื่อง…นั่นก็คือทุกคนต่างรู้สึกอึดอัดขัดข้องใจกันทั้งนั้น” อวี๋เจิงเอ่ยขึ้นสั้น ๆ สองสามประโยค
แม่นมหลัวส่ายหน้า “ล่วงเกินกุ้ยเฟยเช่นนี้ ย่อมมิใช่ว่ามิได้ดูแคลนผู้อื่นหรอกเจ้าค่ะ”
ก็เพียงเห็นว่ากุ้ยเฟยกับฝ่าบาทไม่มีลูกชาย อีกทั้งกุ้ยเฟยอย่างไรก็มิใช่ฮองเฮา ในทางฐานะศักดิ์ศรีจึงนับว่าด้อยกว่าขั้นหนึ่ง
พระชายาองค์รัชทายาทมีฐานะสูงส่งกว่าจริงแท้ ทว่ากุ้ยเฟยสามารถได้รับความโปรดปรานมาอย่างยาวนานหลายปี ทั้งยังสามารถเลี้ยงดูลูกชายที่มิใช่สายพระโลหิตของฝ่าบาทจนกระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นอ๋องได้ นางจะเป็นคนที่รับมือได้ง่าย ๆ เชียวหรือ